Welkom op RCL E3

UVS E2- RCL E3 (21 april 2012)

Op weg naar huis, na een bezoek aan de Kikkerpolder, stelde ik mezelf de vraag wat nou tegenwoordig eigenlijk het leukste is. Een avondje theater, een bezoek aan de Kuip, een romantische avond, een aangename vrijpartij of een ochtendje de E3 aanschouwen?
Het is allemaal meer dan plezierig, maar doe dan toch maar dat ochtendje.

Wat een genot, wat een plezier om naar die knapen te kijken. En dat eigenlijk al een halfjaar lang. Na een aarzelende start van de competitie met naast enkele verliespartijen vooral pover voetbal, keerde het tij. De mannen van de E3 vonden elkaar wekelijks beter en een inhaalrace werd ingezet. Prachtige doelpunten, heerlijke assists, een portie onaflatende werklust en veel koppies die op lachen stonden. Zes maanden in een nutschell, zeg maar.

Na de onvoorstelbare nederlaag van HVV tegen DoCoS, een week terug, is er sprake van een zinderend slot van de competitie. In alle vroegte moest de Haagse concurrent bij buur Lugdunum op om revanche te nemen voor de pak rammel tegen de Leidse ploeg, waar RCL tweemaal ruim van won. Nieuwsgierig bekeek ik de tweede helft en dit keer maakte HVV geen fout (1-4). Dus was het aan RCL om de druk weer verder op te voeren. Op eigen veld was UVS eerder een lastige tegenstander gebleken en dus moest alles uit de kast worden gehaald om niet definitief de handdoek te moeten werpen in het titelgevecht.

Dat moest dan gebeuren zonder Van der Velden. De telg was met zijn ouders en zus ver weg van hier, maar leefde op afstand gewis mee. De heer Rietveld had zijn muziekdoos weer meegenomen en daarmee moesten onze mannen op scherp worden gezet. De publieke belangstelling was groot, want er stond dus veel op het spel. Nu was het dus de vraag of de opzwepende bak herrie zijn uitwerking had. Het antwoord daarop werd snel gegeven.

Van Haasteren begon als eerste reserve en hij kon toekijkend al na twee minuten de handen in de lucht steken. Kanbier zette zijn verdediger onder druk en die back op zijn beurt de doelman van de blauwwitten. Het leder kon niet worden vastgehouden, waarop Rutgers er weer eens als de kippen bij was om de score te openen. Rutgers scoort nu eenmaal altijd en overal. RCL combineerde er lustig op los en ging op jacht naar de 0-2. Het was overduidelijk: de Leiderdorpse tank wilde snel korte metten maken met de tegenstander. Na acht minuten vonden Rutgers en Baak elkaar. Laatstgenoemde kreeg de bal bijna over de lijn, maar UVS werd nog in leven gehouden. Sterker nog, een minuut later moest Buitelaar redding brengen op een gevaarlijke uitbraak. De goalie toonde aan in bloedvorm te verkeren en hield zijn doel dus schoon.

Daarna was het weer de beurt aan de roodwitten. Rutgers plaatste een hoekschop op de lat en Kanbier stuitte op de keeper. Na elf minuten was het evenwel weer raak. Schouten was mee opgekomen en zocht de combinatie met Kanbier. UVS kon er enkel naar kijken en Schouten prikte de bal uiteindelijk onder de sluitpost door. De linksback scoort niet enkel al tijden geweldige rapportcijfers, maar scoort ook nog eens bijna wekelijks. Bert van Marwijk heeft een probleem op de linksbackpositie. Dat probleem kan Schouten over een jaartje of wat oplossen. Nog even geduld dus, Bert.

Ondertussen werd er druk doorgewisseld, zodat de acht spelertjes even hun rust kregen. Die werd telkens gepakt, waarna daarna het strijdperk weer werd betreden met het snot voor de ogen. Wat een gretigheid.

Na een kwartier trof Kanbier de lat en liet RCL er geen twijfel over bestaan dat er nog wel meer doelpunten zouden vallen. Geleidelijk aan werd UVS echter sterker en de druk werd opgevoerd voor de ogen van Buitelaar. In de laatste tien minuten van de eerste helft werd enkel, ja alweer, Schouten nog gevaarlijk namens RCL. De aansluitingstreffer bepaalde desalniettemin de toch nog benauwde ruststand: 1-2. UVS rook bloed.

Kort na rust ging Uit Vriendschap Saam op zoek naar de gelijkmaker en die kwam er ook bijna. Zou het dan toch mis gaan? Werd de druk van de kampioensrace te groot? Was UVS de dwarsligger? Nee hoor, RCL toonde na de waarschuwingen ballen en liet zien veruit het meeste recht te hebben op de overwinning.

Na een fenomenale actie met inzicht van Baak ramde Kanbier de bal hoog in de touwen, dit een minuut of vijf na rust. Weer was er dus een marge van twee doelpunten, maar daarmee namen de gasten geen genoegen. Even moest Buitelaar nog aan de bak, maar dat deed hij andermaal met verve. Zeven minuten na rust zette Baak zijn prima optreden luister bij met een oogstrelende pass op Kanbier. De linkspoot bedacht zich niet en weer kon UVS af trappen: 1-4. Daarna was er tien minuten sprake van een ‘wapenstilstand’.

UVS kon niet en RCL nam even wat gas terug. Maar ja, daarna kwam het besef weer op dat er aan klantenbinding moest worden gedaan en dus schakelde RCL weer om naar een hogere versnelling. Prompt was het 1-5. Dit keer vond Schneiders, die zijn verdediging weer als een tweede Epi Drost leidde, Kanbier met een bekeken pass. Opnieuw bedacht de aanvaller zich niet en weer konden de vriendjes elkaar omhelzen.

Een onachtzaamheidje in de defensie leverde de 2-5 op, maar slechts een kniesoor of een oorwurm maalde daar om. Met nog zeven minuten op de klok ging RCL gewoon weer verder waar het gebleven was: scoren. Rutgers hield het overzicht en voor de vierde keer drukte Kanbier af. En of het nog niet genoeg was: tegen sluitingstijd volgde ook nog de 2-7. UVS kreeg de bal niet meer weg in de achterste gelederen en weer was daar Schouten, dit keer met een bekeken schuiver.

Nu vond de uitstekende leidende scheidsrechter het welletjes en dus kon er massaal worden geapplaudisseerd na wederom een galavoorstelling.
Toen eenmaal alle uitslagen bekend waren, mocht worden geconcludeerd dat RCL minimaal op de derde plaats zal eindigen. Op het ereschavot dus. Een prestatie van formaat voor een team dat hoofdzakelijk is opgebouwd met eerstejaars kanjers.

Buitelaar stond andermaal geweldig te keepen, Rietveld en Schouten waren heer en meester over hun directe tegenstander en Schneiders was ook nauwelijks te betrappen op een slippertje. Ook Van Haasteren won vrijwel al zijn duels en droeg zo zijn steen bij aan het succes. Baak speelde een prima pot, Rutgers pikte weer zijn goal mee en Kanbier had het op zijn heupen.

Komende woensdag wordt waarschijnlijk het inhaalduel gespeeld tussen UVS en HVV. Mocht de Leidse ploeg kunnen stunten dan heeft RCL genoeg aan een zege in het afsluitende duel met SJZ. Dat zou geweldig zijn, maar ook een tweede plaats zou er zeker toe doen. Zeker is in elk geval dat RCL zich de best voetballende ploeg heeft getoond na wat langzaam op gang te zijn gekomen en dat is de grootste winst al van het seizoen.

O en tja waarom worden dit keer de achternamen genoemd, hoor ik de lezer vragen? Welnu, als je als grote mannen speelt mag dat toch?
Nou vooruit: Jonathan, Sjors, Bram, Wessel, Tjeerd, Marc, Jesse, Jarne Jetze en Sieb BEDANKT alvast voor dit seizoen. En natuurlijk ook een ferme handdruk voor de leiders: Gerd en Niels: PUIK WERK. En niet te vergeten: een pluim voor de heren trainers en de toeschouwers die er elke week maar weer staan. Maar ja, zo’n straf is dat ook niet…

HK

RCL E3-RKAVV E2

Vandaag thuis tegen de roodwitten uit Leidschendam, net als RCL E3 nog kanshebber op de titel in de tweede klasse. We hadden nog wat recht te zetten tegen ze, want uit werd het in weer en vooral wind een korfbal-uitslag in ons nadeel. Maar liefst 9-7, waar de 8-8 op de schoen lag en helaas bleef liggen.

Deze cruciale match had in C1-speler en reeds kampioen Thijs Rutgers een bekwame leidsman, die zich niet van de wijs liet brengen door menig commentaar vanaf de kant in deze beladen wedstrijd. En dat ondanks zijn jonge leeftijd! Petje af hiervoor.

Onder leiding van aanvoerder Jarne, eerst op rode en later op blauwe kousen, -wat heeft ons slangenmens toch met blauwe kousen-, werd de warming up rustig afgewerkt. We speelden in het mooie blauwe uit-tenue van sponsor Catalpa de Treffers. De jongens waren ontspannen, en klaar voor de strijd, ze wisten donders goed wat er op het spel stond, maar gingen er als ware profs mee om. Heerlijk om te zien hoe deze gasten ook mentaal gegroeid zijn dit jaar.

De wedstrijd begon onder toeziend oog van trainer Rob, en vele toeschouwers achter het hek. RCL begon fel, RKAVV wist niet wat er gebeurde!! Na 2 minuten al een fraaie assist van Jarne op het goed doorgelopen goudhaantje Sieb, en de 1-0 was een feit. Drie minuten later, RKAVV was achterin volledig de kluts kwijt, en Jarne profiteerde, de 2-0 afgemeten links in de korte hoek.

De coach van RKAVV wist het niet meer, ging woest aan de wissels om er nog wat van te maken, maar het baatte niet, onze E3 was ontketend!! Aanval na aanval golfde over de arme RKAVV defensie, die zich de vroege zaterdagmiddag toch wat anders hadden voorgesteld. En het gekke is, RCL E3 speelde goed, maar het alom geroemde tikkie takkie spel werd niet eens altijd gevonden. Nee, het was vandaag meer de individuele actie, het knokken, en vooral ook de defensieve kracht die het hem deed.

In de zesde minuut goed voorbereidend werk van Sieb, het schot van Tjeerd werd gepareerd door de sluitpost van RKAVV. Dan, in de zevende minuut, ogen en oren tekort, een prachtige pass van onze bikkel Sjors -de laatste weken in een bloedvorm- op Jarne, die na een mooie solo van een meter of 30, hij liep alles en iedereen aan aardappelpuree (netjes houden), opnieuw beheerst afdrukte en scoorde: 3-0. Zijn grote neef klapte de handen stuk.

Ontploffingsgevaar aan RKAVV zijde, alsof er een 70 jaar oude vliegtuigbom op veld 4A lag. Toch kregen de Leidschendammmers een kans, naast. En weer een, redding met de hand van onze puik keepende Jonathan. Jesse had intussen zoveel last van zijn rug dat een noodzakelijke wissel nodig was.

In de 14e minuut kreeg RCL een vrije trap, net over door onze Sieb. Dan, de klok op 18 minuten, na een combinatie met Marc tekent Sieb met een mooie kap en draai actie voor de lekkere 4-0. Even later een heerlijk staaltje ouderwets combinatievoetbal tussen Marc en Sieb, waarbij laatstgenoemde net naast prikt. Ondertussen komt op veld 4A de mededeling binnen dat ook op veld 5B een kraker op papier genadeloos door een RCL F4 overtuigend wordt binnengehaald.

In de rust doet traner Rob het woord. hij geeft aan dat er lekker wordt gespeeld, maar dat het tikken beter kan. Complimenten voor het team, maar jongens, blijf scherp en zoek de combinatie.

In de tweede helft heeft RKAVV zichzelf teruggevonden. Het biedt betere tegenstand en wordt gevaarlijker. Maar onze sterke defensie met uitblinker Sjors, Bram, Wessel, Jonathan en Tjeerd pareert alles, samen met de centrale voorwaarts Marc, die zich helemaal leegknokt. Jesse moet na het opnieuw proberen helaas toch het strijdperk weer verlaten, de rug speelt teveel parten. Jarne krijgt een mooie kans met zijn chocoladebeen, het leer belandt op de paal, en weer Jarne heeft de 5-0 op zijn slof, net niet. RKAVV zet aan, resulterend in een bal naast. Wessel stoomt op, schot op doel niet hard genoeg om de goalie te verschalken. En de hele wedstrijd door zie je de jongens elkaar coachen en aanspreken, afspraken maken wie mee gaat en wie niet. Mooi.

Met nog een minuut of 7 te spelen valt de 4-1, kopbal vanuit een corner, een paar minuten later gevolgd door de 4-2. Marc zit helemaal kapot, heeft zich het blubber voor de ogen gelopen, en wordt naar de kant gehaald zodat Tjeerd opschuift naar de spits en Wessel de laatste minuten met Jonathan, Sjors en Bram het doel dicht spijkert.

Eindstand 4-2, man of the match onze bikkel Sjors krijgt de shampoo van ETOS Schouten.

Later op de middag wordt duidelijk -een wake up call van Bas naar Niels naar Gerd- na telefoontjes richting Den Haag en Leiden dat HVV erbarmelijk onderuit is gegaan thuis tegen DoCoS, 0-8, Vanuit de commissiekamer van HVV wordt gemeld dat hun E2 een totale offday had. Dit betekent dat vader Leo, de onbetwiste waterzakdrager van het seizoen de beurs moet trekken om de nog aanwezige E3 spelers te voorzien van zoete lekkernijen. Dit betekent dat vaders Arno en Leo nog 1 klein gerstenatje extra nemen, dat Gerd er dan ook maar een neemt, en dat penvrind Hennie na een berichtje vanuit de Bloemerd nauwelijks nog verslag kan doen van de live wedstrijd GHC 1- RCL 1. We staan voorlopig eerste, echter HVV heeft 1 wedstrijd minder gespeeld, en staat dus in verliespunten gerekend bovenaan. Wij krijgen een zwaarder programma dan zij, maar wie weet....

Thijs bedankt, jongens tot volgende week, UVS uit.
Wordt vervolgd!
Gerd